Yılda 3,6 milyar $,Türkiye'de spora harcanan yıllık toplam · 181 milyar ₺103 yılda 0 madalya.futbol, basketbol ve voleybolda olimpiyat madalyamız

…kimse tek başına kuramıyor. Bir sporcu iyi bir antrenörle yetişebilir. Bir takım içinse çok daha fazlası gerekli.

Başkan değiştikçe değişmeyen bir vizyon. Bu vizyona hâkim bir medya yayıncılığı. Bu kültürün içinde duran sponsorlar. İyi yetişmiş ve birbiriyle uyumlu teknik kadrolar. Ve bütün bunların iyi bir iletişimle yönetilmesi. Kolay değildir.

Ciddi bilgi ve tecrübe ister.

Olympedia, 1908–2024. Türkiye'nin iki takım yarışması madalyası var — atıcılık ve okçuluk. Ama ikisi de bireysel sporun takım yarışması: sporcular ayrı ayrı atıyor, puanlar toplanıyor. Kimse kimseye pas atmıyor.

…yeterli tecrübe ve vizyon eksik. Bu ancak sağlıklı bir takım oyunu ile ortaya çıkıyor. Biz dünyanın ilk ve tek plaj voleybolu kış ligini kurduk.

Kumu Türkiye'de ilk kez kapalı kortlara taşıdık ve olimpik bir sporu on iki ay boyunca yapılabilir hâle getirdik. Süreklilik dediğimiz şey budur.

Bu vizyonu gören olimpik sporcular hızla bu lige dahil oldu ve kalite de aynı hızla yükseldi. O dönem kurduğumuz sponsorluklarla, ligin ilk olimpik sporcu transferi olan Brezilyalı Bárbara Seixas hem lige hem Türk sporuna büyük katkı yaptı.

Sonra milli takımlarımız önemli madalyalar kazanmaya başladı. Hiçbiri tesadüf değildi. Doğru vizyon ve sağlıklı bir ekosistemin sonucuydu.

Geriye tek bir soru kalıyor: bütün bu süreçleri yaşamamış biri onu nasıl doğru yönetebilir?

Kaynaklar: TVF, Bol Bol Voleybol, Sayı 15, Mart 2011 · TRT Spor, 15 Mart 2014 · TVF Plaj Ligi sezon şampiyonları, 2009–2016 · TVF, Akdeniz Oyunları plaj voleybolu madalyaları, Tarragona 2018.

Dünyanın ilk plaj voleybolu kış liginde, olimpiyat madalyalı Mārtiņš Pļaviņš ile · Ankara, Mart 2013

Çoğu marka sponsorluğa ayırdığı bütçenin yetersiz olduğunu düşünür. Neredeyse hiçbirinde sorun bu değildir.

İlk kez önemli bir anlaşma yapanlar sponsorluğu ya eksik satın alır ya da yanlış şeyi satın alır. Görünürlük satın alır, ilişki satın almaz. Logo satın alır, hikâye satın almaz. Sezon satın alır, süreklilik satın almaz.

Aynı bütçeyle çok daha fazlası alınabilir — yeter ki ne satın alındığı en baştan doğru tasarlansın. Sponsorluk imzalandığı gün değil, kurgulandığı gün kazanılır.

…bu, vizyon ve süregiden bir mücadele ister. Logo asmak bir öğleden sonranın işidir; onu kültüre dönüştürmek yılların işidir — ve ancak ilk sezon bittikten sonra da aynı kişiler peşini bırakmazsa tutar.

Kültür şudur: bir şehrin kendini nasıl gördüğü, bir kız çocuğunun sahaya çıkmaya cesaret edip etmediği. Madalya bunun yalnızca görünen kısmı.

Kültürü kurmanın ilk şartı da onu doğru yerde kurmak.

Türkiye'de futbol açık ara daha popüler. Voleybol çok daha az popüler — ve Avrupa şampiyonu, Milletler Ligi şampiyonu.

Peki bir markanın parası hangisinde daha çok işe yarar?

Birlikte çalıştığımız markalar bu soruya yıllardır doğru cevap veriyor. Şansla değil: spor kültürü ve tecrübesi herkeste olmaz.

…her markanın hedefi farklıdır. Biri bilinirlik arar, biri tercih edilmek ister, biri kendi çalışanına anlatacak bir hikâye arar. Aynı sponsorluk, bu üçü için üç ayrı yerde kırılır.

Sahada oyun, kimse sorumluluğu almadığı saniyede kırılır. Yayın, olanı söyleyip nedenini söylemediğin anda kırılır. Sponsorluk, imza atıldıktan sonra kimse sahip çıkmadığı için kırılır.

Kırılma yeri farklı. Sebep aynı: o anda kimse öne çıkmıyor.

Her marka sponsorluk yapıyor. Peki kaç tanesi aklınızda kalıyor? Kaç tanesi sizi tercih noktasına taşıyor?

…medya sporun çok gerisinde kaldı. Sporun değişim hızına yetişemedi. Bugün bu hız da bu mesafe de yapay zekâyla birlikte daha da artacak.

On iki yıldır canlı yayındayım. Bu cümleyi dışarıdan değil, içeriden söylüyorum.

Bundan sonra hiçbir medyanın vazgeçemeyeceği beş şey

Hız değil, yön. Herkes aynı dakikada aynı haberi veriyor. Fark, nedenini ilk anlatanda.

Sahadan gelen bir ses. Oyunu oynamamış birinin yorumu, artık makinenin de yazabildiği bir metin. Ayrıştıran tek şey tecrübe.

Arşiv ve veri. Hafızası olmayan yayın bağlam kuramaz; bağlam yoksa analiz de yoktur, yalnızca tepki vardır.

Tek bir editoryal çizgi. Her platformda aynı dil, aynı duruş. Saat başı pozisyon değiştiren yayın, izleyicisine güvenmemeyi öğretir.

Yapay zekâyı üretim hattına almak. Rakip değil, ekibin parçası. Kullanmayan, kullananla aynı sahada kalamaz.

Yayın hakları pahalılaştı, editoryal bütçeler küçüldü. Tıklanma öfkeyi ödüllendiriyor, analizi değil. Sonuç: spor medyası olanı bildiriyor, nedenini anlatmıyor.

O boşluk sporu doğru aktaran kişilerle doldurulmazsa ekosistem eksik kalıyor. Kitleler yanlış yönlendiriliyor. Fayda getirmesi gereken işler zarar veriyor.

…bu hikâyeyi kimin, nasıl anlattığı ve sonrasında kimin sahiplendiği.

Rekor kendi kendine anlam üretmez. Saatte 130 kilometreyi aşan bir servis, kötü anlatılırsa bir istatistik satırıdır; doğru anlatılırsa bir markanın on yıl taşıyacağı hikâyedir. Oyun iki durumda da aynı oyun. Değişen, mikrofondaki kişi ve arkasında duran marka.

İşte bu da doğru ve istikrarlı bir iletişim istiyor: aynı dili, aynı yerden, yıllarca sürdürmeyi — her sezon sıfırdan kurulan bir kampanyayı değil.